مردی رهگذر سوار بر اسب ، با سگش از كنار درخت عظیمی می گذشتند كه ناگهان در اثر صاعقه  ،درخت بر سر آنها فرود آمد و همه مردند، ولی مرد رهگذر هنوز نمیدانست كه مرده است و به راه خود ادامه می داد و ناگهان به دروازه مرمری زیبا و بزرگی  رسید و آب زلالی دید و از نگهبان و دروازه بان آن محل پرسید : روز بخیر ، اینجا به این قشنگی ،كجاست ؟

اینجا بهشت است .

رهگذر گفت : چه خوب ، خیلی تشنه ایم .

میتوانی  به تنهائی وارد شوی و هرچه میخواهی ، آب بنوشی .

رهگذر گفت : اما اسب و سگ من نیز ، تشنه اند .

متاسفم ، فقط خودت میتوانی وارد شوی .

مرد رهگذر نا امید و ناراحت شد ، اما حاضر نشد به تنهائی آب بنوشد ، تشكر كرد و به راه افتاد و در میان راه  مزرعه ای را با یك  دروازه قدیمی دید،با یك جاده خاكی  و مردی كه زیر سایه درختی دراز كشیده بود

رهگذر گفت :روز بخیر ،  من و اسب و سگم تشنه ایم .

مرد اشاره ای كرد و گفت: در میان آن صخره ها  ، چشمه ای است ،  میتوانید هر چقدر كه میل دارید بنوشید  .  آنها به كنار چشمه رفتند و تشنگی اشان بر طرف شد و سپس مرد رهگذر برگشت و تشكر كرد 

 آن مرد گفت : هروقت دوست داشتید ، باز هم بیائید .

رهگذر گفت : نام این مكان چیست ؟

مرد گفت : بهشت .

رهگذر گفت : بهشت ؟ اما  نگهبان دروازه مرمری گفت كه  آنجا بهشت است ؟

مرد گفت :آنجا بهشت نبود،دوزخ بود  .

رهگذر گفت : پس باید جلوی دیگران را بگیرند تا از نام بهشت استفاده نكنند و دیگران را گول نزنند  .

مرد گفت : قضیه كاملا بر عكس است ، آنها لطفی بزرگ به ما میكنند . چون تمام آنهائی كه حاضرند  بهترین دوستانشان را  ترك كنند ، همانجا می مانند .

شاگردی از استادش پرسید:" عشق چست؟ "

استاد در جواب گفت: " به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به یاد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی! "

شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسید: "چه آوردی؟ "

و شاگرد با حسرت جواب داد: " هیچ! هر چه جلو میرفتم، خوشه های پر پشت تر میدیدم و به امید پیدا کردن پرپشت ترین، تا انتهای گندم زار رفتم ."

استاد گفت: " عشق یعنی همین! "

شاگرد پرسید: " پس ازدواج چیست؟ "

استاد به سخن آمد که : " به جنگل برو و بلندترین درخت را بیاور. اما به یاد داشته باش که باز هم نمی توانی به عقب برگردی! "

شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت . استاد پرسید که شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: " به جنگل رفتم و اولین درخت بلندی را که دیدم، انتخاب کردم. ترسیدم که اگر جلو بروم، باز هم دست خالی برگردم."

استاد باز گفت: " ازدواج هم یعنی همین!!

 عیـــد فطـــر

عید عبودیت و بندگی عید طاعات و عبادات عارفانه ،

ذکرهای شبانه ، نیایش های عاشقانه ، بر شما و همه ی وارستگان مبارک باد

عشق يعني مستي و ديوانگي

                        عشق يعني با جهان بيگانگي

                                                   عشق يعني شب نخفتن تا سحر

                                                                               عشق يعني سجده ها با چشم تر

عشق يعني سر به دار آويختن

                       عشق يعني اشك حسرت ريختن

                                                عشق يعني در جهان رسوا شدن

                                                                          عشق يعني مست و بي پروا شدن

عشق يعني سوختن يا ساختن

                        عشق يعني زندگي را باختن

                                                عشق يعني انتظار و انتظار

                                                                         عشق يعني هرچه بيني عكس يار

عشق يعني ديده بر در دوختن

                        عشق يعني در فراقش سوختن

                                                عشق يعني لحظه هاي التهاب

                                                                         عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

                       عشق يعني سوز ني ، آه شبان

                                                عشق يعني معني رنگين كمان