تبليغاتX
ساحل دل
عشق به حسين

با قلب بشر  مونس و دمساز حسين است
در خلـوت دل محـرم و همـراز حسين است

گـر خلق تـو را از در خـود جملـه بـراننــد
آنکس که پنـاهـت بـدهـد بـاز حسيــن است

از مـــردم دنيــــــا نطلـــب حــــاجــــت خـــود را
درخواست از او کن که سبب ساز حسين است

خون خدا، سرچشمه همه درياهاست. به تو مى‏گويند: «حسين» ؛ زيرا به يقين، ذهن تاريخ، نمى‏تواند خون خدا را تفسير كند، جز با نام تو. و «حسين» را نمى‏توان تفسير كرد، مگر با عشق. تا دنيا دنياست، عشق هم مى‏ماند؛ اگر در حسين (عليه‏السلام) محو شود.

به تو مى‏گويند: «حسين» ؛ زيرا پژواك نامت در تلفظ كربلا طنين‏انداز است و كربلا، حماسه مكرر آفرينش انسان است. در اين گردش متناوب، خون زاده مى‏شود و تا ملكوت اوج مى‏يابد و به شهادت مى‏رسد و دوباره زاده مى‏شود و دوباره و دوباره...

و تو، نقطه مركز اين حركت دوّار هستى كه شعاعش تا بى‏نهايت، استوارى دارد.
زمانه، حرف‏ها دارد؛ ولى ناباورانه سكوت خويش را به سوگ نشسته است. تاب گفتن هم ندارد؛ چرا كه ظرف ادراك‏ها حقير است.


ميدان جاذبه شگفتت، هر دو قطب زمينى را مى‏ربايد و همه جاذبه‏هاى ديگر را از دل مى‏راند و به يك سو مى‏افكند، تا تنها تو باشى و بس. با كلمات نمى‏شود بازى كرد، وقتى كه پاى عظمت تو در ميان باشد.


دستم به قلم مى‏رود و قلمم، تاب نقش زدن را بر كاغذ بى جان ندارد. نامت آتش مى‏زند به جان آب، چه رسد به كاغذ، حتى اگر كاغذ، صفحه‏اى باشد به وسعت تمام آسمان‏ها.

در دايره كلمات، واژه‏اى نمى‏شناسم كه تقدس تو را بنماياند و عظمت مبهم تو را به زبان آدم‏هاى اين دنيا تعبير كند؛ جز واژه خدايى «حسين (عليه‏السلام)» كه «حسين» تنها در «حسين» تفسير مى‏شود.

عشق به حسين دليل نمى‏خواهد،

گويى خاك وگل ما را با محبت او سرشته‏اند

 

+نوشته شده در پنجشنبه بیستم دی 1386ساعت1:18توسط ریحانه |
غدیر و سالروز راه اندازی ساحل دل

اَلْحَمْدُ للهِ الَّذي جَعَلنا مِنَ المُتَمَسِّكينَ

بِوِلايَةِ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ عَلِيّ ُ بْنِ اَبيطالِب، وَ الاَئمِّةِ المعصومین (ع)



رمز تحصيل ولايت به علی ، زهرا شد

فـاطمـه کـرد تجلی ، کـه علی مولا شـد

عید غدیرخم 

عیـد الله اکبـر،عیـد آل محمـد (ص)

زیبا ترین روز خدا ، روز اکرام بشریت به کامل شدن دین

و نزول تمام نعمت خدا ، برکاملترین انسان زمانمان

حضرت ولی عصر(عج) 

 برتمام عاشقان و رهروان کوی دوست مبارک باد

 ساحل دل تولدت مبارک

دو سال پیش بود که به بهانه نوشتن حرفها و دلنوشته هام پا به این دنیای مجازی نهادم و کلبه محقرم را همزمان با عید بزرگ و مبارک غدیر خم و با نام ساحل دل بنا کردم . درابتدا ساحل دل را در اینجا می نوشتم . اما پس از مدتی بنا به دلایلی به اینجا نقل مکان کردم . 

باید اعتراف کنم آن روزی که این کلبه را بنا می نمودم  ، هرگز تصور نمی کردم در این دنیای مجازی و در پس این صفحات الکترونیکی و سرد ، قلبهای گرم ، مهربان و صمیمی نهفته باشد که هر کدام از آنها به تنهایی سرمایه ی گرانقدر و با ارزشی برای انسان می باشد . در حالی پا به سومین سال تولد این کلبه میگذارم که در این مدت با دوستان بزرگوار و مهربان بسیاری در این دنیای مجازی آشنا و این آشنایی مقدمه ای بر آشنایی و ارتباط در دنیای حقیقی گردیده  که از این بابت خوشحال و خدای مهربانم را سپاسگزارم.

جا دارد از همه ی دوستان معززی که با حضور و یادداشتهای صمیمی خود بنده را مورد لطف خود قرار داده و موجب تشویق و ترغیب و دلگرمی بنده بر ادامه این امر شده اند صمیمانه تشکر و قدردانی کنم. امیدوارم باز هم با حضور مهربان و سبز خود بنده را از نظرات و راهنمائی های خود بهره مند سازید

در پایان ضمن عرض تبریک عید غدیر خم . برایتان ایامی سرشار از خوشبختی و شادکامی در ظل توجهات آقا امیر المومنین (ع) آرزومندم

با تشکر . ریحانه . ساحل دل



 

+نوشته شده در جمعه هفتم دی 1386ساعت11:16توسط ریحانه |