ساحل دل

نام و نوا

sahele-del — Wed, 14 Oct 2009 05:39:18 GMT

دنیا را می‏بینی؟ !

ببین به كی می‏گویند گمنام!

به تو كه از عرش زمین را مرور می‏كنی،

تو كه با آسمان متولد شده‏ای .

تو كه با خورشید به بلوغ رسیده ای،

تو كه به جای میانسالی درجوانی زیر سایه كمال دراز كشیده‏ای .

تو كه به پابوس آینه رفته‏ای،

تو كه به خیل مشتاقان پیوسته‏ای .

به تو كه همت از زانوانت‏ شعله می‏كشد،

تو كه بخشش پر پر می‏زند از دستهایت،

تو كه اشراق از گاهت ‏سر ریز می‏شود،

به تو كه دلت را برای پرواز آموزش داده‏ای .

به تو كه نفست رابه گریم حمد و شكر گره زده‏ای .

به تو می‏گویند گمنام كه نام از تو آرام گرفته است .

به تو می‏گویند غریب كه حرمت را تو شكسته‏ای .

برای تو گریه می‏كنند كه با خنده‏های مستانه ات در نزد او شادمانی .

برای تو مصحف می‏خوانند كه تو خود تفسیری بر آیه :

«و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون‏»

تو را بر قله‏ها ثبت می‏كنند بی خبر از اهتزاز دست‏های سرخ تو بر كهكشان‏ها .

تو به خاك و سنگ و گل نیازی نداری،

تو به نام و نوا دل نبسته‏ای،

اگر بسته بودی از خدا نمی‏خواستی حتی وجبی از زمین را با بودنت اشغال نكند .

تو از اینجا نرفته‏ای،

نام تو با نام مولایت گره خورده است .

محله تو هر كجائی است كه سقاخانه‏ای با یاد عباس روئیده باشد .

هر دسته عزاداری تو را نیز تشییع می‏كند،

هر اربعینی كه بشود چهلم تو نیز فرا رسیده است .

تو را به خدا می‏بینی به تو می‏گویند غریب، گمنام؟

يك فروغ روى او

sahele-del — Wed, 30 Sep 2009 00:28:30 GMT

كجايى اى هميشه پيدا از پس ابرهاى غيبت؟

براى سلامتى‏ات خدا را با همه نام‏هاى نيكويش مى‏خوانم.

آيه آيه قرآن سوره‏هاى صبرند و چشم به راه آمدن تو.

تنهاترين ستاره صبح!

جمعيت‏مان را درياب، «أ ليس الصّبح بقريب»؟

گوارايت باد حلاوت عاشقانه‏ترين نجواى بيداران، در بلندترين يلداى شب.

غريب آشناى من! نام بلندت رمز گشودن دل‏هاى بسته است.

به طواف آمده‏ايم؛ محروممان مساز.

سلام بر ماه رمضان

sahele-del — Sun, 16 Aug 2009 05:13:18 GMT

سلام بر ماه خجسته جان

سلام بر ماهى كه روزها بر آن فخر نفروشند و سرافرازى نكنند;

ماه سرافرازى روح و خاكسارى تن،

ماه دست‏هاى خواهش بر آستان نيايش،

ماه گام‏هاى به عاشقى رهسپار،

ماه چشم‏هاى اشك بر پيشگاه خشيت‏خدا،

ماه «خدايا!»،

ماه دهان‏هاى آه و لب‏هاى زمزمه دوست دوست،

ماه آوازهاى زخمى زارى.

ماه صبورى مؤمنان و ماه مؤمنان صبور،

ماه راز و نماز،

ماه حاجات و مناجات،

ماه يقين،

ماه كتاب مبين.

سلام بر ماه شور شوكت ايمان و روح رحمت رحمان.

سلام بر خجسته جان،

سلام بر رمضان.

رمضان، ماه ميعاد است و گاه ياد: ميعاد با معبود و گاه حضور در هميشه نور;

ماه گذشتن و رسيدن،گذشتن از خويش و رسيدن به خويش،

ماه شكيبايى تن و شادمانى جان.

الهى!

به پيشواز اين خجستگى، ديدار تو را چون اشك بر سر مژگان ايستاده‏ايم و دل به مهر مهربان رمضان داده‏ايم.

میلاد گل نرگس

sahele-del — Thu, 06 Aug 2009 16:30:18 GMT

پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است

sahele-del — Tue, 19 May 2009 07:36:18 GMT

السلام علیک یا ام ابیها یافاطمه الزهرا اشفعی لنا عندالله

دلابیـــابه ســـرای علی سـری بـزنیم

بـه خـانه ای که شکستـه دری بـزنیم

شنیده ام که دراین روزها علی تنهاست

بیــا به خـانه بی فـاطمه سری بزنیـم

پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است.

پشت سر هر آنچه که دوستش می داری.

و تو برای اینکه معشوقت را از دست ندهی، بهتر است بالاتر را نگاه نکنی. زیرا ممکن است چشمت به

خدا بیفتد و او آنقدر بزرگ است که هر چیز پیش او کوچک جلوه می کند.

پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است.

اگر عشقت ساده است و کوچک و معمولی، اگر عشقت گذراست و تفنن و تفریح، خدا چندان کاری به کارت ندارد.اجازه می دهد که عاشقی کنی، تماشایت می کند و می گذارد که شادمان باشی.اما هر چه که در عشق ثابت قدم تر شوی، خدا با تو سختگیرتر می شود. هر قدر که در عاشقی عمیق تر شوی و پاکبازتر و هر اندازه که عشقت ناب تر شود و زیباتر، بیشتر باید از خدا بترسی.زیرا خدا از عشق های پاک وعمیق و ناب و زیبا نمی گذرد، مگر آنکه آن را به نام خودش تمام کند.

پشت سر هر معشوقی، خدا ایستاده است

و هر گامی که تو در عشق برمی داری، خدا هم گامی در غیرت برمی دارد.

تو عاشق تر می شوی و خدا غیورتر.و آنگاه که گمان می کنی معشوق چه دست یافتنی است و وصل

چه ممکن و عشق چه آسان، خدا وارد کار می شود و خیالت را درهم می ریزدو معشوقت را درهم می

کوبد؛

معشوقت، هر کس که باشد و هر جا که باشد و هر قدر که باشد. خدا هرگز نمی گذارد میان تو و او،

چیزی فاصله بیندازد.

معشوقت می شکند و تو ناامید می شوی و نمی دانی که ناامیدی زیباترین نتیجه عشق است.

ناامیدی از اینجا و آنجا، ناامیدی از این کس و آن کس. ناامیدی از این چیز و آن چیز.تو ناامید می شوی و

گمان می کنی که عشق بیهوده ترین کارهاست.

و برآنی که شکست خورده ای و خیال می کنی که آن همه شور و آن همه ذوق و آن همه عشق را تلف

کرده ای.اما خوب که نگاه کنی می بینی حتی قطره ای از عشقت، حتی قطره ای هم هدر نرفته است.

خدا همه را جمع کرده و همه را برای خویش برداشته و به حساب خود گذاشته است.

خدا به تو می گوید:

مگر نمی دانستی که پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است؟

تو برای من بود که این همه راه آمده ای و برای من بود که این همه رنج برده ای و برای من بود که این

همه عشق ورزیده ای.

پس به پاس این، قلبت را و روحت را و دنیایت را وسعت می بخشم و از بی نیازی نصیبی به تو می دهم.

و این ثروتی است که هیچ کس ندارد تا به تو ارزانی اش کند.

فردا

اما تو باز عاشق می شوی تا عمیق تر شوی و وسیع تر و بزرگ تر و ناامیدتر. تا بی نیازتر شوی و به او

نزدیکتر.

راستی اما چه زیباست و چه باشکوه و چه شورانگیز،

که پشت سر هر معشوقی خدا ایستاده است!

عرفان نظرآهاری

براي آنان كه دلهايشان آسماني است

sahele-del — Sun, 17 May 2009 09:48:18 GMT

براي آنان كه دلهايشان آسماني است

بخوان با من قصيده بلند گيسوان ياس را اي عروس ترانه هاي مشرقي چگونه مي توان بي تو به قلمرو احساس هاي آبي و رنگين كنان هاي اهورايي راه يافت كه هفت اقليم وجود در دايره نگاهت سر گردان است و هزارن اقيانوس مواج مسحور چشم هاي توست و در سر پنجه قدرتمندت اسيري مقلوب.

چگونه بگويم با اين واژه هاي كوچك آن حادثه بس بزرگ را كه در خلوت شب هاي بي مهتاب تو تا صبح در پيشگاه سحر گريستيم تا شايد از افق نگاه آن ستاره گمنام و اسرار آميز دوباره طلوع كني و با جاذبه جادويي كمند ابروانت ما را با نيلوفران آسماني آشتي دهي و ذهن واژه هاي خسته و تكيده شعر ما را با شراب ارغواني مهرت طراوت بخشي و در گستره نگاه پرستوهاي بيدل بار ديگر نور اميد بپاشي وآهنگ زندگي را تازه كني.

آه. . . . . .!!!!!!

كه بي تو چگونه ميتوان به مطلع الفجر شقايق هاي سينه چاك رفت و اطلسي هاي باغ را در ميهماني شاپركان اجابت نمود.

چگونه ميتوان رقص عاشقانه مجنون را در قهقهه ليلي باد به تماشا نشست و نماز چشم ستاره ها را در ترجيع بند آواز قناريهاي شيدا قافيه نمود .

شب با همه سكوت و زيباييش مديون سياهي گيسوان توست.

گيسواني كه پاي همه عاشقان را به زنجير كرده است و هزاران هزار كبوتر سپيد را به طواف شعر و جنون مي خواند.

با من بگو حروف و واژه ها چگونه ميتوانند از معماي سر به مهر و نا مكشوف كهكشان بي بديل و افق راز آلود تو پرده بر دارند و افسانه دلدادگي ام را به تصوير كشند.

اكنون كه فرصتي نمانده است بيا با هم غزلسرودي به تهنيت قلندران آفتاب بريم و از كوثر زلال نرگسي ها صحرايي صد ساغر محبت بنوشيم و يك ديوان مثنوي سبز را هديه گل هاي ارغواني كنيم و در خلسه اي مقدس و سماعي جاودان تمام عشق را به يكباره بخوانيم.

چرا كه شايد تا غروب نسترن ها فرصتي نمانده باشد.

عطر فاطمه (س)

sahele-del — Sat, 09 May 2009 08:58:18 GMT

السلام عليک يا فاطمه الزهرا يا قره العين الرسول

بقیــع رفتــگان

او هیچ نشانی از خاک بر تن نداشت تا قبر او را در خاک جستجو کنید

آسمان نیلگون

تصویری از گونه نیلی و سیلی خورده اوست

و دریـــــا

اشکی فرو افتاده از گونه اش

باور کنید آن شب علی (ع) هیچ جا را به وسعت قلب خویش نیافت

تا فاطمه (س) را در آن جای دهد

فاطمه (س) را در قلب علی (ع) جستجو کنید

اگر آنجا نیست

پس چرا وقتی آسمان دل علی (ع) ابری میشود و شقشقه باریدن می گیرد

هر قطره اش

عطر فاطمه (س) میدهد ؟

پندهای شیرین

sahele-del — Mon, 27 Apr 2009 07:37:18 GMT

دل خانه خداست به كسي اجاره اش ندهيد.

عاشق خدا باش تا معشوق خلق شوي.

توپ دلت را به هر كسي پاس نده.

شخصيت هر كس را با ترازوي اخلاقش وزن مي كنند.

عمر هوس از عمر حباب كوتاهتر است.

در كشور دينتان از كودتاي شيطان غفلت نورزيد.

گناه كردن بازي با آتش است.

توبه صابون گناه است.

از نگاه تا گناه راهي نيست.

حساب آخرت را هرگز نبنديد.

دنيا را با عينك عبرت تماشا كنيد.

يا سخني داشته باش دلپذير يا دلي داشته باش سخن پذير.

همه چيز وقتي زياد ميشود ارزان مي شود مگر علم وعقل.

سكوت صداي پنهان انديشه است.

شكست اگر چه واژه تلخ است اما سرشار از ميوه هاي شيرين است.

هر گاه با ديگرانيد خود را خط بزنيد و هر وقت با خداييد ديگران را.

نماز پلي است بين دل و ملكوت اين پل را شكسته مپسند.

قنوت يعني خود را در در دست نهادن و به خدا تقديم كردن.

چشم ناپاك چشم شيطان است.

دلي كه از خدا نترسد پايگاه شيطان مي شود.

مشورت با هزار كس كن و راز خود را با يكي مگو.

در حوالی بساط شیطان

sahele-del — Sat, 18 Apr 2009 09:36:18 GMT

دیروز شیطان را دیدم. در حوالی میدان بساطش را پهن كرده بود؛ فریب می‌فروخت.

مردم دورش جمع شده‌بودند،‌هیاهو می‌كردند و هول می‌زدند و بیشتر می‌خواستند.

توی بساطش همه چیز بود: غرور، حرص،‌دروغ و خیانت،‌جاه‌طلبی و ... هر كس چیزی می‌خرید و در ازایش چیزی می‌داد.

بعضی‌ها تكه‌ای از قلبشان را می‌دادند و بعضی‌ پاره‌ای از روحشان را. بعضی‌ها ایمانشان را می‌دادند و بعضی آزادگیشان را .

شیطان می‌خندید و دهانش بوی گند جهنم می‌داد. حالم را به هم می‌زد. دلم می‌خواست همه نفرتم را توی صورتش تف كنم. انگار ذهنم را خواند.

موذیانه خندید و گفت: من كاری با كسی ندارم،‌فقط گوشه‌ای بساطم را پهن كرده‌ام و آرام نجوا می‌كنم. نه قیل و قال می‌كنم و نه كسی را مجبور می‌كنم چیزی از من بخرد. می‌بینی! آدم‌ها خودشان دور من جمع شده‌اند.

جوابش را ندادم. آن وقت سرش را نزدیك‌تر آورد و گفت‌: البته تو با اینها فرق می‌كنی.تو زیركی و مومن. زیركی و ایمان، آدم را نجات می‌دهد. اینها ساده‌اند و گرسنه. به جای هر چیزی فریب می‌خورند. از شیطان بدم می‌آمد. اما حرف‌هایش شیرین بود. گذاشتم كه حرف بزند و او هی گفت و گفت و گفت.

ساعت‌ها كنار بساطش نشستم تا این كه چشمم به جعبه‌عبادت افتاد كه لا به لای چیز‌های دیگر بود. دور از چشم شیطان آن را برداشتم و توی جیبم گذاشتم.

با خودم گفتم: بگذار یك بار هم شده كسی، چیزی از شیطان بدزدد. بگذار یك بار هم او فریب بخورد.

به خانه آمدم و در كوچك جعبه عبادت را باز كردم. توی آن اما جز غرور چیزی نبود. جعبه عبادت از دستم افتاد و غرور توی اتاق ریخت.

فریب خورده بودم، فریب. دستم را روی قلبم گذاشتم،‌نبود! فهمیدم كه آن را كنار بساط شیطان جا گذاشته‌ام.

تمام راه را دویدم. تمام راه لعنتش كردم. تمام راه خدا خدا كردم. می‌خواستم یقه اش را بگیرم. عبادت دروغی‌اش را توی سرش بكوبم و قلبم را پس بگیرم. به میدان رسیدم، شیطان اما نبود.آن وقت نشستم و های های گریه كردم.

اشك‌هایم كه تمام شد،‌بلند شدم. بلند شدم تا بی‌دلی‌ام را با خود ببرم كه صدایی شنیدم، صدای قلبم را. و همان‌جا بی‌اختیار به سجده افتادم و زمین را بوسیدم. به شكرانه قلبی كه پیدا شده بود .

الهي

sahele-del — Sun, 12 Apr 2009 14:10:18 GMT

الهی!

ما در دنیا معصیت میکردیم دوست تو محمد(ص) غمگین میشد و دشمن تو ابلیس شاد...

الهی!

اگر فردای قیامت عقوبت کنی باز دوست تو محمد غمگین شود و دشمن تو ابلیس شاد....

الهی!

دو شادی به دشمن مده و دو اندوه بر دل دوست منه...

الهی!

می دانی که ناتوانم....پس از بلا برهانم

الهی!

اگر مرا در دوزخ کنی دعوی دار نیستم و اگر در بهشت کنی بی جمال تو خریدار نیستم...

الهی!

بر تارک ما خاک خجالت نثار مکن و ما را به بلای خود گرفتار مکن....

الهی!

می بینی و می دانی و برآوردن میتوانی...

الهی!

اگر دوستی نکردیم دشمنی هم نکردیم...

اگر چه بر گناه مصرّیم....بریگانگی حضرت تو مقرّیم